[Alojzy Lysko]

Z wykształcenia prawnik, z zawodu nauczyciel, z pasji pisarz i społecznik. Działacz polityczny, także parlamentarzysta.
Urodził się w 1942 roku w Bojszowach na Górnym Śląsku. Jego ojciec przymusowo wcielony do niemieckiego wojska, zginął w 1944 roku na Ukrainie. Fakt ten zaciążył na całym jego życiu. Wywarł szczególnie piętno na bogatej i różnorodnej twórczości. Wśród kilkunastu jego książek, ważne miejsce zajmują pozycje o tematyce wojennej, ukazujące tragedię setek tysięcy Górnoślązaków służących w mundurach armii niemieckiej. Opisując tę tragedię, Alojzy Lysko w ten sposób oddaje hołd swojemu Ojcu, którego nie znał, a którego miejsca i okoliczności śmierci całe życie poszukiwał. Dopiero w 2008 roku szczęśliwym zrządzeniem losu odnalazł jego grób w ukraińskiej wiosce Krupskoje pod Kirowogradem.

[Józef Kłyk]

Rocznik 1950, pasjonat kina, autor licznych filmów o Śląsku i amerykańskim Teksasie. Jako syn Augusta, byłego żołnierza Wehrmachtu dobrze poznał losy wojenne bojszowiaków i poświęcił im kilka filmów, m.in. "Czterech synów ojciec miał", "Nie wszystko mi wojna zabrała".

[Augustyn Stolarski]

Rocznik 1926, zapalony myśliwy i strażnik przyrody, od 1944 roku służył w niemieckim wojsku. W ostatniej fazie wojny zdezerterował i ponad dwa lata ukrywał się, aby nie zostać wywiezionym na Sybir.

[Marta Krzemień]

Opiekunka grobów żołnierskich w Bojszowach, jej wujek Józef Krzykarski jako żołnierz niemiecki zaginął na froncie wschodnim bez wieści. Opiekując się grobami żołnierskimi, w ten sposób czci pamięć krewnego.

[Ks. Andrzej Maślanka]

Proboszcz parafii pw. Św. Jana Chrzciciela w Bojszowach, odnalazł w archiwum parafialnym listy z wojny Alojzego Lyski.

[Helena Uszok]

86 lat, żona Roberta, byłego żołnierza Wehrmachtu. Jej mąż w 1943 roku przedostał się na sowiecką stronę i jako żołnierz i oficer 1. Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki zdobywał Berlin.

[Wiktor Piekorz]

Ur. 1921, górnik, syn powstańca śląskiego, pomimo to przymusowo wcielony do niemieckiego wojska. Zwolniony na własną prośbę do pracy w kopalni.

[Marta Kocurek]

rocznik 1932 - 76 lat, wujek Paweł zdezerterował z Wehrmachtu z bronią, cała rodzina została poddana ostrym represjom. Dziadek, Wojciech i drugi wujek, Sylwester zginęli w obozie koncentracyjnym.

[Prof. dr hab. Ryszard Kaczmarek]

pracownik naukowy Zakładu Historii Śląska Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, badacz stosunków polsko – niemieckich w XX wieku, autor wielu cenionych prac z okresu drugiej wojny światowej.

[Wilhelm Broncel]

rocznik 1922, rolnik, były żołnierz niemiecki, na froncie wschodnim dostał się do niewoli sowieckiej – uczestniczył w moskiewskiej paradzie zwycięstwa, trzy lata niewolniczo pracował na Syberii w rejonie Krasnojarska.

[Franciszek Czarnynoga]

rocznik 1926, z zawodu ślusarz, wcielony do Wehrmachtu, po dezercji w 1944 roku - żołnierz Brygady Pancernej gen. St. Maczka.

[Łucja Lysko]

rocznik 1943, żona Alojzego. Jeden jej wujek, Wojciech w mundurze żołnierza niemieckiego pochowany jest na niemieckim cmentarzu w Cassino, a drugi Józef – w polskim pod Monte Cassino. Wśród Górnoślązaków nie był to wcale odosobniony przypadek.

[Teofil Biolik]

rocznik 1926, rolnik, pomimo działalności konspiracyjnej rodziców, wcielony do armii niemieckiej. Pod Stuttgartem dostał się do niewoli amerykańskiej, później żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

[Arcybiskup Szczepan Wesoły]

rodowity Górnoślązak, rodzina o tradycjach powstańczych. W styczniu 1944 powołany do Wehrmachtu, skąd wysłano go na front zachodni do Cannes we Francji. Przeszedł na stronę aliancką i przydzielony został do polskich jednostek, w szeregach których uczestniczył w walkach z Niemcami. Członek Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżnych. Sekretarz Komisji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracyjnego

[Franciszka Sklorz]

ur. 1929, córka kościelnego, pomagała ojcu w ceremoniach pogrzebów żołnierskich przy pustych trumnach, jej młodsza siostra zatruła się śmiertelnie dymami obozu koncentracyjnego Auschwitz – Birkenau.